Het is moeilijk om te geloven dat Jerney er niet meer is.
Op 31 juli overleed mijn lieve vriendin en collega Jerney Kaagman, de zangeres van Earth & Fire. Ze werd 79 jaar.
Jerney en ik kenden elkaar al heel lang. We waren allebei zangeres en deelden daardoor veel van dezelfde wereld, maar onze band ging verder dan alleen de muziek. We hadden regelmatig contact en spraken elkaar over van alles. Soms over het vak en de muziek, maar vaak ook gewoon als vriendinnen. Dat maakte onze band zo dierbaar voor mij.
Er was ook een bijzondere muzikale verbinding tussen ons, en daarin speelde George Kooymans een belangrijke rol.
George ontdekte mij in de jaren zestig en gaf mij als zangeres een belangrijke kans. Later ontdekte hij ook Earth & Fire. In die tijd speelde Earth & Fire in het voorprogramma van Golden Earring, de band van George. Hij schreef bovendien Seasons voor Earth & Fire, een prachtig nummer dat een grote hit werd en de band een enorme impuls gaf.
Door de muziek kwamen onze levens elkaar steeds weer tegen. En zo leerde ik Jerney niet alleen kennen als de zangeres van Earth & Fire, maar als de vrouw achter die bekende stem en dat grote podium.
Wat ik me van haar zal herinneren, is haar persoonlijkheid. Haar kracht, haar warmte en haar gevoel voor humor. En natuurlijk haar stem, die zo herkenbaar was en voor zoveel mensen onderdeel is geworden van de Nederlandse muziekgeschiedenis.
De laatste jaren waren zwaar voor Jerney. Ze leefde met de ziekte van Parkinson. Maar wanneer ik aan haar denk, wil ik niet dat haar ziekte het beeld bepaalt. Ik denk aan Jerney zoals ik haar kende: als zangeres, als vrouw en als vriendin. Aan de gesprekken die we hadden, aan de herinneringen die we samen maakten en aan de jaren waarin onze levens elkaar steeds opnieuw raakten.
Het afscheid kwam, zoals een afscheid altijd komt, te vroeg.
Jerney is op 6 augustus in stilte, in de kring van haar naaste familie, begraven. Ik vind het mooi dat zij op die manier afscheid heeft kunnen nemen, omringd door de mensen die haar het meest dierbaar waren.
Bojoura
Het heeft even geduurd, maar eindelijk is de dubbel-cd ‘The Golden Years ..” van Bojoura gereleaset. De uitgave wordt vergezeld door een mooi boekje met tekst van Robert Haagsma en foto’s van o.a. Herman Kooymans (R.I.P.), de “hoffotograaf” van Bojoura in de jaren ’60.
Universal heeft veel moeite gedaan om de opnames te remasteren. Hiervoor is gebruik gemaakt van gedigitaliseerde analoge tapes en in een enkel geval het vinyl dat goed bewaard in de archieven was opgeslagen. Bojoura is zelf erg tevreden over het eindresultaat en is vooral trots op de latere opnames waarvan zij zelf bijdroeg als componiste. Eén van haar favoriete nummers blijft echter ‘Looking for that land pt.2’ uit de Polydor-tijd, dat zij samen met George Kooymans schreef als B-kant voor ‘Frank Mills’. Vanaf vandaag kun je de CD’s ook beluisteren via Spotify*. Meer nieuws over Bojoura lees je op de site van 
Zo nu en dan duikt er een onbekende foto op van Bojoura op internet. Ook dit keer vonden we een fraai exemplaar met poes Lot , gemaakt in Bojoura’s eerste huis aan de Kanaalweg in Scheveningen rond 1977.